سورة الحجر
Hijr surasi
Hijr vodiysi · Ҳижр сураси
Hijr surasi — Qurʼoni Karimning 15-surasi. U 99 oyatdan iborat, Makkada nozil boʻlgan. Nomi «Hijr vodiysi» maʼnosini anglatadi. Quyida suraning toʻliq arabcha matni va oʻzbekcha tarjimasi berilgan.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
الٓر ۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ وَ قُرۡءَانࣲ مُّبِينࣲ﴿١﴾
Alif. Laam. Ro. Ushbular kitobning va ravshan Qurʼonning oyatlaridir.
رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ﴿٢﴾
Hali, kufr keltirganlar musulmon boʻlishni ham istab qolurlar.
ذَرۡهُمۡ يَأۡكُلُواْ وَ يَتَمَتَّعُواْ وَ يُلۡهِهِمُ ٱلۡأَمَلُ ۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿٣﴾
Ularni tek qoʻy, yeb-ichib, huzurlanib, umidlar ila mashgʻul boʻlib yuraversinlar. Bas, tezda bilurlar.
وَ مَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا وَ لَهَا كِتَابࣱ مَّعۡلُومࣱ﴿٤﴾
Biz maʼlum bitiksiz hech bir shaharni halok etganimiz yoʻq.
مَّا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَ مَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ﴿٥﴾
Hech bir ummat oʻz ajalidan oʻzib keta olmas va ortda ham qola olmas.
وَ قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِي نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ إِنَّكَ لَمَجۡنُونࣱ﴿٦﴾
Ular: «Ey, zikr nozil qilingan kishi, albatta, sen majnunsan.
لَّوۡمَا تَأۡتِينَا بِٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٧﴾
Agar rostgoʻylardan boʻlsang, bizga farishtalarni keltirsang-chi!» derlar.
مَا نُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَ مَا كَانُوٓاْ إِذࣰا مُّنظَرِينَ﴿٨﴾
Biz farishtalarni faqat haq ila tushiramiz, xolos. U holda ularga qarab turilmas.
إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَ إِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ﴿٩﴾
Albatta, Zikrni Biz nozil qildik va, albatta, uni Biz muhofaza qilurmiz.
وَ لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٠﴾
Batahqiq, sendan oldin ham avvalgilar guruhlariga (Paygʻambar) yuborganmiz.
وَ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿١١﴾
Ularga qaysi bir Paygʻambar kelsa, uni masxara qilmasdan qoʻymas edilar.
كَذَٰلِكَ نَسۡلُكُهُۥ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿١٢﴾
Shunga oʻxshash, Biz uni jinoyatchilar qalbiga solamiz.
لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَ قَدۡ خَلَتۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣﴾
U(Qurʼon)ga iymon keltirmaslar. Batahqiq, avvalgilarning sunnati — odati shundoq oʻtgandir.
وَ لَوۡ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابࣰا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعۡرُجُونَ﴿١٤﴾
Agar ularga osmondan bir eshik ochsag-u, undan chiqib tursalar ham.
لَقَالُوٓاْ إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمࣱ مَّسۡحُورُونَ﴿١٥﴾
Ular: «Albatta, koʻzlarimiz bogʻlandi, balki biz sehrlangan qavmdirmiz», derlar.
وَ لَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجࣰا وَ زَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ﴿١٦﴾
Batahqiq, Biz osmonlarda burjlar qilib qoʻydik va uni nazar soluvchilar uchun ziynatlab qoʻydik.
وَ حَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ رَّجِيمٍ﴿١٧﴾
Uni har bir quvilgan shaytondan muhofaza qildik.
إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ مُّبِينࣱ﴿١٨﴾
Magar birortasi oʻgʻrilikcha quloq ossa, ravshan olov uning ortidan tushar.
وَ ٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَ أَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءࣲ مَّوۡزُونࣲ﴿١٩﴾
Biz yerni yoyib, ustiga baland togʻlarni tashlab qoʻydik va unda oʻlchangan turli narsalarni oʻstirib qoʻydik.
وَ جَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَ مَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ﴿٢٠﴾
Va unda sizlar uchun maosh vositalarini va siz rizqini bera olmaydigan kimsalarni qilib qoʻydik.
وَ إِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَ مَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ﴿٢١﴾
Hech bir narsa yoʻqki, uning xazinalari Bizning huzurimizda boʻlmasa. Biz uni faqat maʼlum miqdor-la nozil qilurmiz.
وَ أَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَ مَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ﴿٢٢﴾
Biz shamollarni urchituvchilar etib yubordik. Bas, osmondan suv tushirib, u ila sizlarni serob qildik. Sizlar uni toʻplab oluvchi emassiz.
وَ إِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَ نُمِيتُ وَ نَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ﴿٢٣﴾
Albatta, Biz oʻzimiz tiriltirurmiz va Biz merosxoʻrmiz.
وَ لَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَ لَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ﴿٢٤﴾
Batahqiq, sizdan oldin kelganlarni bildik. Batahqiq, keyin kelganlarni ham bildik.
وَ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡ ۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمࣱ﴿٢٥﴾
Albatta, sening Robbing Oʻzi ularni mahsharga jamlar. Albatta, U hikmatli va ilmli Zotdir.
وَ لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ﴿٢٦﴾
Batahqiq, Biz insonni quruq loydan, oʻzgartirilgan qora balchiqdan yaratdik.
وَ ٱلۡجَآنَّ خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ﴿٢٧﴾
Va jinlarni bundan oldin samum olovidan yaratdik.
وَ إِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرࣰا مِّن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ﴿٢٨﴾
Sen Robbingning farishtalarga: «Albatta, men quruq loydan, oʻzgartirilgan qora balchiqdan bashar yaratguvchidirman.
فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَ نَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ﴿٢٩﴾
Bas, qachonki uni toʻgʻrilab boʻlganimda va ichiga Oʻz ruhimdan puflaganimda, unga sajda qilgan holingizda yiqiling», deganini esla.
فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ﴿٣٠﴾
Bas, farishtalar barchalari sajda qildilar.
إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٣١﴾
Magar iblis sajda qiluvchilar bilan birga boʻlishdan bosh tortdi.
قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٣٢﴾
U zot: «Ey, iblis! Senga ne boʻldi, sajda qiluvchilar bilan birga boʻlmading?» dedi.
قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ﴿٣٣﴾
U: «Sen quruq loydan, oʻzgartirilgan qora balchiqdan yaratgan basharga sajda qila olmasdim», dedi.
قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمࣱ﴿٣٤﴾
U zot: «Bas, sen undan chiq! Albatta, sen quvilgansan!
وَ إِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ﴿٣٥﴾
Va, albatta, senga to jazo kunigacha laʼnat boʻlur!» dedi.
قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿٣٦﴾
U: «Ey Robbim, meni ular qayta tiriladigan kungacha qoʻyib qoʻygin», dedi.
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ﴿٣٧﴾
U zot: «Albatta, sen qoʻyib qoʻyilganlardansan.
إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ﴿٣٨﴾
Maʼlum vaqt kunigacha», dedi.
قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَ لَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٣٩﴾
U: «Ey Robbim, meni zalolatga ketkazganing sababidan, albatta, men ularga yer yuzida (gunohlarni) ziynatlab koʻrsataman va, albatta, ularning hammasini igʻvo qilaman.
إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٤٠﴾
Magar, ulardan tanlangan bandalaringni (adashtira olmasman)», dedi.
قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَيَّ مُسۡتَقِيمٌ﴿٤١﴾
U zot: «Ushbu zimmamdagi toʻgʻri yoʻldir:
إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ﴿٤٢﴾
Albatta, Mening bandalarim ustida sening sultoning yoʻqdir, magar senga ergashgan gumrohlargagina bordir.
وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوۡعِدُهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٤٣﴾
Albatta, jahannam ularning barchasining vaʼda qilingan joyidir.
لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبࣲ لِّكُلِّ بَابࣲ مِّنۡهُمۡ جُزۡءࣱ مَّقۡسُومٌ﴿٤٤﴾
Uning yetti eshigi bordir. Har bir eshik uchun ulardan taqsimlangan boʻlagi bordir», dedi.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَ عُيُونٍ﴿٤٥﴾
Albatta, taqvodorlar jannatlar va chashmalardadir.
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ﴿٤٦﴾
Ularga tinchlik, omonlik ila kiringlar, (deyilur).
وَ نَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلٍّ إِخۡوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٤٧﴾
Ularning dillaridagi gʻilli-gʻishtlarni chiqarib tashladik. Soʻrilarda bir-birlariga boqib, doʻst boʻlgan hollarida oʻltirurlar.
لَا يَمَسُّهُمۡ فِيهَا نَصَبࣱ وَ مَا هُم مِّنۡهَا بِمُخۡرَجِينَ﴿٤٨﴾
Ularni u joyda charchoq tutmas va ular undan chiqariluvchi ham emaslar.
نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴿٤٩﴾
Bandalarimga xabar bergil: «Albatta, Mening Oʻzim gʻofuru rohiymdirman».
وَ أَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ﴿٥٠﴾
Va, albatta, azobim alamli azobdir.
وَ نَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٥١﴾
Ularga Ibrohimning mehmonlari xabarini ber.
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ﴿٥٢﴾
Ular uning huzuriga kirganlarida: «Salom», dedilar. U: «Albatta, biz sizlardan qoʻrqmoqdamiz», dedi.
قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ﴿٥٣﴾
Ular: «Qoʻrqma, biz senga oʻta bilimdon oʻgʻilning xushxabarini beramiz», dedilar.
قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ﴿٥٤﴾
U: «Meni keksalik tutganida, xushxabar berasizlarmi? Nimaning xushxabarini beryapsizlar, oʻzi?» dedi.
قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ﴿٥٥﴾
Ular: «Biz senga haq ila bashorat berdik. Bas, sen noumid boʻluvchilardan boʻlma», dedilar.
قَالَ وَ مَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ﴿٥٦﴾
U: «Faqat zalolatga ketgan kishilargina oʻz Robbisining rahmatidan noumid boʻlurlar», dedi.
قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٥٧﴾
U: «Ey elchilar, nima ish ila yuborildingiz?» dedi.
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ﴿٥٨﴾
Ular: «Biz jinoyatchi qavmlarga yuborildik.
إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٥٩﴾
Magar Lut ahliga emas. Albatta, biz ularning hammasini qutqarguvchilarmiz.
إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿٦٠﴾
Faqat uning xotinigina istisnodir. Uning albatta qoluvchilardan boʻlishini taqdir qildik», dedilar.
فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٦١﴾
Elchilar Lut ahliga kelganlarida...
قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ﴿٦٢﴾
U: «Albatta, siz notanish qavmsiz», dedi.
قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ﴿٦٣﴾
Ular: «Yoʻq! Biz senga ular shak qilayotgan narsa ila keldik.
وَ أَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَ إِنَّا لَصَٰدِقُونَ﴿٦٤﴾
Senga haq ila keldik va albatta, bizlar rostgoʻylardurmiz.
فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعࣲ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَ ٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَ لَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدࣱ وَ ٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ﴿٦٥﴾
Ahling ila kechaning bir boʻlagida yoʻlga chiq, sen ularning ortidan kuzatib bor. Sizlardan hech birlaringiz ortga qaramasin. Amr qilingan tomoningizga ketaveringlar», dedilar.
وَ قَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعࣱ مُّصۡبِحِينَ﴿٦٦﴾
Va unga ushbu amrni vahiy qildik: «Albatta, anavilarning orqasi subh chogʻi kesilajakdir».
وَ جَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ﴿٦٧﴾
Va shahar ahli sevinib, yetib keldilar.
قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ﴿٦٨﴾
U: «Bular mening mehmonlarim, axir. Meni sharmanda qilmanglar», dedi.
وَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَ لَا تُخۡزُونِ﴿٦٩﴾
Va: «Allohdan qoʻrqinglar! Meni xor qilmanglar», dedi.
قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٠﴾
Ular: «Biz seni olamlardan qaytarmaganmidik?!» dedilar.
قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ﴿٧١﴾
U: «Agar (bu ishni) qiluvchi boʻlsangiz, anavu qizlarim bor», dedi.
لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ﴿٧٢﴾
Sening umring ila qasamki, albatta, ular oʻz sarxushliklarida tentiramoqdalar.
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ﴿٧٣﴾
Bas, ularni quyosh chiqish paytida dahshatli qichqiriq tutdi.
فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَ أَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن سِجِّيلٍ﴿٧٤﴾
Bas, Biz bu(shahar)ning ostini ustin qildik va ular ustiga loyi qotgan toshlar yogʻdirdik.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ﴿٧٥﴾
Albatta, bunda farosatli kishilar uchun oyat-belgilar bordir.
وَ إِنَّهَا لَبِسَبِيلࣲ مُّقِيمٍ﴿٧٦﴾
Albatta, u (shahar) boqiy yoʻl ustidadir.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٧٧﴾
Albatta, bunda moʻminlar uchun ibrat bordir.
وَ إِن كَانَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ لَظَٰلِمِينَ﴿٧٨﴾
Albatta, bir-biriga kirishib ketgan daraxtzor egalari zolimlardan boʻlganlar.
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ وَ إِنَّهُمَا لَبِإِمَامࣲ مُّبِينࣲ﴿٧٩﴾
Bas, Biz ulardan intiqom oldik. Albatta, ularning ikkovlari ham ochiq yoʻl ustidadir.
وَ لَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٨٠﴾
Batahqiq, Hijr egalari Paygʻambarlarni yolgʻonchiga chiqardilar.
وَ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ﴿٨١﴾
Va ularga oyatlarimizni berdik. Bas, yuz oʻgiruvchi boʻldilar.
وَ كَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ﴿٨٢﴾
Ular togʻdan oʻyib uy yasab, omonlikda yurar edilar.
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ﴿٨٣﴾
Bas, subhidam chogʻida ularni qattiq qichqiriq tutdi.
فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٨٤﴾
Qilgan kasblari ularga biron foyda bermadi.
وَ مَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضَ وَ مَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ ۗ وَ إِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةࣱ ۖ فَٱصۡفَحِ ٱلصَّفۡحَ ٱلۡجَمِيلَ﴿٨٥﴾
Biz osmonlaru yerni va ulardagi narsalarni haq ila yaratdik. Albatta, qiyomat kelguvchidir. Bas, sen goʻzal shaklda yuz oʻgir.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٨٦﴾
Albatta, Robbing yaratguvchi va bilguvchi Zotdir.
وَ لَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعࣰا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَ ٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ﴿٨٧﴾
Va, batahqiq, senga yetti takrorlanuvchini va Ulugʻ Qurʼonni berdik.
لَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجࣰا مِّنۡهُمۡ وَ لَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَ ٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨٨﴾
Biz ulardan baʼzi guruhlarni bahramand qilgan narsalarga (havas-la) nazar solma! Ular uchun xafa ham boʻlma! Moʻminlarga qanotingni pastlat!
وَ قُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ﴿٨٩﴾
Va: «Albatta, men ochiq-oydin ogohlantirguvchiman», deb ayt.
كَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَى ٱلۡمُقۡتَسِمِينَ﴿٩٠﴾
Xuddi taqsimlovchilarga tushirganimizga oʻxshash.
ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ﴿٩١﴾
Qurʼonni parcha-parcha qilganlarga.
فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٩٢﴾
Bas, Robbing ila qasamki, albatta, ularning hammasidan soʻrarmiz.
عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٩٣﴾
Qilib yurgan ishlari haqida.
فَٱصۡدَعۡ بِمَا تُؤۡمَرُ وَ أَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡمُشۡرِكِينَ﴿٩٤﴾
Bas, senga amr etilgan narsani yuzaga chiqar va mushriklardan yuz oʻgir.
إِنَّا كَفَيۡنَٰكَ ٱلۡمُسۡتَهۡزِءِينَ﴿٩٥﴾
Albatta, Biz senga istehzo qiluvchilardan kifoya qilurmiz.
ٱلَّذِينَ يَجۡعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿٩٦﴾
Ular Alloh bilan birga boshqa iloh (sherik) qilurlar. Bas, tezda bilurlar.
وَ لَقَدۡ نَعۡلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدۡرُكَ بِمَا يَقُولُونَ﴿٩٧﴾
Albatta, Biz ularning aytayotganlaridan sening diling siqilishini yaxshi bilurmiz.
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَ كُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٩٨﴾
Bas, Robbing hamdi ila tasbih ayt va sajda qilguvchilardan boʻl.
وَ ٱعۡبُدۡ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأۡتِيَكَ ٱلۡيَقِينُ﴿٩٩﴾
Va senga aniq narsa (oʻlim) kelgunicha Robbingga ibodat qil.
Tarjima: Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf
Sura haqida
Nomi: Hijr. Bu nom surada tilga olingan asosiy so‘z, voqea yoki mazmunga bog‘liq bo‘lib, suraning mavzusini eslab qolishga yordam beradi. Nomining ma’nosi — hijr hududi.
Mazmuni: Sura Qur’onning Alloh tomonidan asralishini ta’kidlaydi va avvalgi qavmlarning vahiyga munosabatini eslatadi. Odam alayhissalom va Iblis qissasi insonning dushmani, kibr va itoat masalasini ochib beradi; Allohning rahmati va azobi birga yodga olinadi.
Sura insonni faqat ma’lumot olishga emas, balki iymonni mustahkamlash, Alloh bilan munosabatni to‘g‘rilash va amalda hidoyatga ergashishga chorlaydi. Undagi qissalar, buyruqlar, ogohlantirishlar va oxirat tasvirlari bir-birini to‘ldirib, mo‘minning qalbi, axloqi va kundalik hayotini tarbiyalashga xizmat qiladi.